Tussen beleefdheid en chaos ligt een dunne grens. Wanneer de façade valt, toont ieder zijn ware aard.

In “God van de Slachting” komen twee echtparen bijeen nadat hun zoons betrokken zijn bij een vechtpartij. Een uit de hand gelopen kinderruzie, meer is het niet, zo willen de ouders graag overeen komen.

De vier volwassenen doen aanvankelijk hun uiterste best om als weldenkende, verantwoorde ouders tot een vergelijk te komen. Maar dat houden ze niet lang vol. Naarmate het gesprek vordert en de alcohol vloeit, ontaardt de goedbedoelde bijeenkomst in een hilarische dissectie van de persoonlijkheden en opvattingen van het viertal.